Zaszyci gdzieś daleko od ruchliwej szosy, słychać jedynie szum wiatru, śpiew ptaków, przerywany co chwilę odgłosem pasących się na łące zwierząt. Sielankowa, rozleniwiająca atmosfera, oderwani od otaczającej nas codzienności, w miejscu w którym życie toczy się swoim wolnym tempem. Najwyższy czas jednak zacząć się szykować, dzisiaj czeka nas prawdziwe staropolskie wesele. Obie rodziny pojawią się pewnie w komplecie, nas tam też nie może zabraknąć.

Biją kościelne dzwony, muzykanci już grają marsza weselnego, nadeszła pora przekazać sierp tatowy. Jadźka i Wicia - Młoda Para już po ślubie, zaprasza przybyłych gości. Ojcowie krzątają się po sali, sadzając biesiadników za stoły. Jadło i napoje już przygotowane, barbelucha napędzona, dla wybrednych trochę importowanego wina. Za chwilę rozlegają się pierwsze toasty za zdrowie świeżo upieczonych nowożeńców. Dawno już nie zdarzyło się, aby rodziny Pawlaków i Karguli spotkały się razem. Dziś będzie okazja na udowodnienie, który ze zwaśnionych rodów jest lepszy. Ojcowie – Kaźmierz i Władek – co chwilę zaskoczą uczestników niespotykanymi na co dzień zadaniami. Będziemy mogli popróbować swoich sił w takich konkurencjach, jak dojenie krowy, ubijanie masła, rąbanie drewna na opał, zbijanie płotu, wyżymanie koszuli. W międzyczasie czeka nas wspólne śpiewanie biesiadne za stołami. Wesele zwieńczą tradycyjne oczepiny Młodej Pary.